viafabbri43.net
ScattiExtrasTraduzioni
Traduzioni
Traduzioni dei testi

Universo gucciniano:
Sito ufficiale
Guccini.net
Rispieghiamo Guccini...
Guccini Fan Club
La Locomotiva (cover band)
40 anni dopo (cover band)
La locomotiva
Guccini by Cirigliano
Fra la via Emilia e il West
I Cazzari & Guccini
Segnala un sito!

Cirano, le traduzioni



THE LAST SONGE OF SIR CYRANO [Cirano] Torna dietro
Traduzione inglese di Riccardo Venturi

Inglese
Come on all ye, come on, my paint’d Ladies alle
So prettie and snooty, come on, I can’t bear ye any more,
My Pen it will be driuen into your boundless pride
For with this brand o’ mine I can kill ye at my ease
Come on all ye, come on, ye all paltry poetasters,
Ye uselesse Singers of this calamytous Time
Ye Fools who liue on your spineless Verses
Ye haue Gold and Glory, yet ye are big Nothings
Enjoy your Success, ye Fools, get the most out of it,
Ye certaynlie will not feare your sheepe-like Audience,
God only knoweth where ye flee to escape Taxes
So arrogant, as if ye were the Tops of the Classe,
Hearken! I’m only a poore Cadet o’ Gascoyne
But I swear I can’t stand those who haue no dreame
I won’t be taken in your nerve and tinselries
And, to end my Licence, no Pardon and I touch ye,
No Pardon shall ye haue and I touch ye!
Hearken! Let’s break it off, so come on ye alle,
Ye foole Rabble-Rousers, the Leaders of our Tyme,
Come on all canvassers and second-rate bootlickers
You alle cruel Masters of false Ceremonies,
Who haue so often turn’d Laissez-Faire into art,
Come on, out with the Truth and don’t cheat any longer,
Ye know that some one will burden all Expenses
In this most bless’d Land ravaged by Nonsense,
I know I’m always wrong, but I don’t giue a Damne,
Displeasing is my pleasure, I love to be hated,
With Bullies and Slyboots haue I play’d my whole Lyffe,
And, to end my Licence, no Pardon and I touch ye!
No Pardon shall ye haue and I touch ye!
But when I am alone, with my Nose down to my Feet,
That walks ten Yards befor’ me since I came to Lyghte,
My Anger it does abate, I remember with Payne
That Heauen it forbade me the swete Dreame of Love,
How many I did loue, how many I did haue,
I don’t know, I lost them alle by my Fault or by Fate,
But when I feel the Burden of always being Alone
I shut my Doore and wryte, writynge’s my Solace.
And yet I feel, I do feel that Life’s Loue it exists
With no Sin do I loue, I am so sad yet I loue,
My Roxanne she’s so fair, but, alas! We’re so diff’rent
I can’t talke with her, Ile speake with my Verses!
Ile speake with my Verses!
Come on all ye, vacuous People, let’s break it off right nowe,
Ye Priestes, who sell us alle the Dreame of the Other Worlde,
If there’s, as ye do say, a God in the endless Heauen
Then look into your Hearte, ye’ve betrayed him!
And ye material People, ye who never giue up saying
That God is dead and Man is alone in this Abysme,
Ye looke after your Truth on the Ground like Swines,
Ye may keepe your Acornes, but please leave me my Winges,
Go back home, ye Dwarfes, get oute of my Waye,
For mine immense Rage I need Ettins and Giantes,
I’ve neuer been caught in any Reveal’d Truth,
And, to end my Licence, no Pardon and I touch ye!
No Pardon shall ye haue and I touch ye!
With my Nose and my Brande my Enemies I do touch
But nowe in mine Lyffe I cannot find my Way;
I shoulde not giue up and resign to my Badness,
Thou only canst me saue, thou only and I do write it.
I do feel it must be a place in Heauen or on Earthe
Where we any more won’t suffer and all it will be right,
Don’t laugh, I beg thee, don’t laughe att my Wordes,
For I am only a Shadow, and thou art the Sun, Roxanne!
Yet I wat thou’rt not laughing, I wat, my sweetest Ladié,
And I won’t hide my selfe under Your Balcony,
For I do feel it right now, my pain’s not been in vain
If you loue me as I am,
And I remain your Servant, for euer yours, Cyrano!


CIRANO [Cirano] Torna dietro
Traduzione spagnola di José Antonio

Spagnolo
Acercaos, acercaos, los de las narices cortas,
señores acicalados, ¡ no os aguanto más!,
enfilaré mi pluma bien adentro de vuestros orgullos
porque con esta espada os mato cuando me place.
Acercaos, acercaos, poetas desquiciados,
inútiles cantantes de días desdichados,
bufones que vivís de versos huecos,
tendreis dinero y gloria pero os falta la fuerza;
gozad del éxito,gozadlo hasta que dure,
que el público está amaestrado y no os amedrenta
e id quién sabe dónde,para no pagar los impuestos,
con la sonrisa maliciosa y la ignorancia del primero de la clase.
Yo solo soy un pobre cadete de Guascogna
pero no soporto la gente que no sueña.
¿Los oropeles?, ¿el arrivismo?, no pico en esos anzuelos
y al final de la licencia no perdono y toco.
Acabemos de una vez,acercaos, acercaos todos,
nuevos protagonistas,políticos trepas;
acercaos serviles aduladores , rufianes y gentucilla,
feroces presentadores de falsas retransmisiones,
que con frecuencia habeis hecho del cualunquismo un arte;
sed valientes liberales y enseñad las cartas,
pues siempre existirá alguien que pagará el pato
de este bendito, absurdo y hermoso país.
No me importa nada si yo también estoy equivocado,
desagradar es de mi agrado y amo ser odiado;
con los listillos y los prepotentes desde siempre me divierto
y al final de la licencia no perdono y toco.
Pero cuando estoy sólo,con esta nariz enorme
que desde siempre me ha precedido por lo menos en media hora,
mi rabia se apaga y recuerdo con dolor,
que me está casi prohibido soñar con un amor;
no sé a cuántas habré amado, no sé a cuántas habré poseído,
pero por mi culpa o por azares del destino, a las mujeres las he perdido
y cuando siento el peso de estar siempre sólo,
me encierro en casa y escribo, escribiendo me consuelo,
pero en mi interior siento que el gran amor existe,
anzuelo sin pecado,amo pero estoy triste,
porque Rosana es bella,somos tan distintos;
no logro hablarle,le hablaré con los versos.
Acercaos gentes vacías, acabemos de una vez:
Vosotros los curas que a todos vendeis otra vida;
si existe, como decís,un Dios en el infinito,
miraos en el corazón,ya lo habeis traicionado;
y vosotros los materialistas, con vuestra eterna obsesión
de que Dios ha muerto y que el hombre está sólo en este abismo,
buscais las verdades por el suelo,como los cerdos,
quedaos con las bellotas, dejadme las alas;
volved a casa enanos, apartaos de mi vista,
para mi enorme rabia necesito gigantes.
No pico el anzuelo de dogmas y prejuicios
y al final de la licencia no perdono y toco.
Toco mis enemigos con la nariz y con la espada
pero en esta vida, hoy, no encuentro mi camino,
no quiero resignarme a ser malvado,
tú sola puedes salvarme,tú sola y te lo escribo;
debe existir, lo siento, en la tierra o en el cielo un lugar
donde no sufriremos y todo será justo.
No te rias, te lo ruego, de estas mis palabras,
yo solo soy una sombra y tú, Rosana, el sol;
pero tú, lo sé, no ries, dulcísima señora
y yo ya no me oculto bajo tu morada
porque ahora siento que no he sufrido en vano,
si me amas como soy, por siempre tuyo seré, Cirano.


CIRANO [Cirano] Torna dietro
Traduzione in esperanto di Giuseppe Castelli

Esperanto
Bonvolu proksimiĝi, al mi bonvolu veni,
sinjoroj mallongnazaj: ne eblas vin elteni!
Mi povas vin mortigi kaj vian malhumilon;
en ĝin mi trafe ŝovos ĉu glavon ĉu skribilon.
Bonvolu proksimiĝi: vi indas nur je moko,
poetoj senutilaj de nia merdepoko,
aĉuloj sinvivtenaj per versoj sen efiko:
ne mankas mon' kaj gloro, sed mankas la fortiko.
Do ĝuu la sukceson dum via tag' prospera,
ĉe spektantar' dresita kaj tute ne danĝera;
kaj flugu eksterlanden por fuĝi de l' impostoj
kun via rid' lertula, filistroj ĝis la ostoj...
Kaj mi, mi estas nura kadet' el Gaskonio,
sed malŝategas homojn sen am' kaj fantazio;
tre for de la batalo por mon' kaj pov' mi kuŝas,
kaj cele de l' licenco mi senpardone tuŝas.
Mi senpardone, senpardone tuŝas.

Kaj vi, politikistoj, bonvolu proksimiĝi,
vi, novaj ĉefrolantoj kapablaj tre prestiĝi,
alvenu sakportistoj, flatistoj, duonuloj
kaj teleĵurnalistoj, falsistoj sen skrupuloj,
vi, kiuj el ajnismo sukcesis fari arton:
kuraĝu, liberistoj, malkovru vian karton,
ne timu elĉerpiĝon de la voĉdon-viando
en tiu ĉi benita absurda Bela Lando!
Kaj mi prifekas ĉion, eĉ mian propran dramon:
mi ŝatas malŝatiĝi kaj amas la malamon;
malam' al la ruzuloj en mi de longe puŝas,
kaj cele de l' licenco mi senpardone tuŝas.
Mi senpardone, senpardone tuŝas.

Kelkfoje, dum mi solas kun monstra nazo mia
alvenas mi je l' kvara kaj ĝi jam je la tria,
foriras la kolero kaj restas la memoro:
"Am-revi mi ne rajtas", mi pensas kun doloro.
Mi ne kalkulis kiom da inoj ĉe mi pasis:
ĉu kulpas la destino, ĉu mi, ni nin forlasis;
kaj se tro forte pezas sur mi ĉiama solo,
mi min enŝlosas hejme kaj verkas por konsolo.
Sed sentas mi interne, ke estas granda amo;
mi amas tute pure, sed min bruligas flamo;
Roksana tro malsamas, tro plenas je gracio:
mi provos ekparoli al ŝi per poezio.

Alvenu malplenuloj, sufiĉas jam pri tio,
vi, pastroj, vi, vendistoj de vivo-iluzio:
se vere via Dio ekzistas en senfin',
rigardu vian koron: vi jam perfidis lin.
Kaj vi, fanatikuloj de la materiismo,
tutcertaj ke ni solas en tiu ĉi abismo,
gustumu viajn glanojn kaj serĉu sur la tero
la veron, kiel porkoj: mi flugas tra l' aero.
Reiru hejmen, nanoj vivantaj senpasie:
gigantojn mi bezonus, foriru de ĉi tie;
per viaj antaŭjuĝoj kaj dogmoj mi ne fuŝas,
kaj cele de l' licenco mi senpardone tuŝas.
Mi senpardone, senpardone tuŝas.

Mi tuŝas malamikojn per nazo kaj per glavo,
sed nun mi ne plu trovas la vojon al la savo;
mi ne kapitulacos al la malbon': mi certas
ke vi min povas savi, kaj tion mi asertas,
ke devas esti loko, ĉiele aŭ surtere,
por vivi en la justo, por vivi sensufere!
Ne ridu pri ĉi tio, tro akrus tia puno:
mi estas kiel ombro, vi estas kiel suno.
Sed certe vi ne ridas, dolĉega sinjorin',
kaj nun sub via domo mi ne plu kaŝas min.
Ne estis senutila por mi sufero tia;
subskribas mi, Cirano, kaj estos ĉiam via...



Menu rapido: Biografia | Notizie | Discografia | Bibliografia | Foto | Extras | Traduzioni


Aggiungi ai Preferiti
Copyleft 2004-2012. Brugnoni / Ciofanskj / Favero / Grilli. Lo chiamavano «disclaimer».
viafabbri43.net non è legato alla Emi Music o al sito ufficiale di Francesco Guccini.
Sito disegnato da Diego Brugnoni e Pietro Gregorini.